روز مرگیاتونو یجا ثبت کنید تا یادتون نره.

وقتی امروز کامنتاتونو خوندم فهمیدم هنوز کسایی م وبلاگ میخونن منقرض نشدند

وبگردی روزانه با ادم حس خوبی میده

اینک چیزایی ک مینویسم از نظر دیگران خیلی چرت و بی معنیو لوسه اصلا برام مهم نیست چون همه نوشته های من حرفای دلمه و بر اساس شخصیت منه و اگر کسی با خوندنه اونا بهم بگه مسخرست ینی مستقیما ب خودم توهین کرده و برای همیشه جایگاهشو پیش من از دست داده و ی جوابیم ک همیشه بهش میدم اینه ک من ادمی نیستم ک کسیو مجبور کنم ب کاری میتونی متنامو نخونی و پیجمو وبلاگم و جاهای دیگه ک کرتبط ب منه رو دنبال نکنی برامم

توی این هفته ای ک گذشت خیلی ذهنم مشغول بود اول وقتی کتاب ملت عشق رو شروع ب خوندن کردم میخواستم بخشهایی از کتاب ک بنظرم جالب میومد و توی وبلاگ بنویسم بد همه اون چهل قاعده ی شمس تبریزی رو توی برگه های کوچولو نوشتم و تو اتاق چسبوندم ک همیشه جلوی چشمم باشه بد تصمیم گرفتم درمورد شخصیت های داستان دونه ب دونه بنویسم (شاید پست های بعدی...) خیلی کتابه جالبی بود و به جرات میتونم بگم یکی از بهترین کتاب های

جالبش این جاست ک کسی وبلاگ و نمیخونه و من واسه خودم همش پست میزارم

ولی نظر میخوام چ توقعی دارم-_- اینجا استیکر پوکر فیس واجبه